موتٌ فی عزِّ خیرٌ من حیاه فی ذل

مشخصات بلاگ
مطالب پربحث‌تر

تئاتر زندگی

سه شنبه, ۲۰ اسفند ۱۳۹۲، ۰۳:۳۵ ب.ظ

بسم الهادی


زندگی چقدر شبیه به یک تئاتر است. من و شما هم بازیگرانی هستیم که در صحنه بازی می کنیم.

قرآن هم همین رو میگه : انما الحیاة الدنیا لعب و لهو   ، دنیا چیزی جز بازی یک سری بازیگر نیست


در صحنه نمایش مهم ترین دغدغه یا شاید تنهای دغدغه ی بازیگر این است که زیبا بازی کند. همانطور که از او خواسته اند.

بازیگر بیش از همه ی تماشاگر ها میداند که همه چیز خیالی است و وقایعی که در صحنه رخ می دهد واقعی نیستند،

به همین خاطر او از هیچ اتفاقی در صحنه ی نمایش نه ناراحت می شود و نه خوشحال. تنها چیزی که میتواند او را خوشحال کند بازی خوب خودش است و فقط بازی بد اوست که ناراحتش می کند. بازی دیگران تاثیری در او ندارد

او هیچ وقت به دیگر بازیگران حسودی نمی کند چون میداند جایگاه هر بازیگر را کارگردان تعیین کرده و بازی که تمام شد همه پشت صحنه مثل هم هستند، پس دلیلی برای حسودی وجود ندارد.

او از بازیگری که نقش خیانتکار را بازی می کند دلگیر نمی شود و کینه نمی گیرد. هم چنین از دزد، از قاتل، از ظالم و ...  اصلا کینه معنایی ندارد. شاید این بازیگران را هم برای اجرای خوب نقششان تحسین کند!

یک بازیگر متعهد اصلا ذهن خود را درگیر دیگران نمی کند. تمام فکر و ذهنش این است که طوری بازی کند که کارگردان تحسینش کند.

نه تنها کینه به یک بازیگر راه ندارد بلکه عاشق دیگران هم نمی شود. بازیگری که عاشقانه ترین نقش ها را برای معشوقش در صحنه بازی می کند، خوب میداند که عشق را بازی می کند و واقعا عاشق نیست. شاید تماشاگران در بازی او محو شوند و او را عاشق بپندارند ولی او فقط عاشق این است که خوب بازی کند.

بازیگری که از مرگ نزدیکانش در صحنه گریه می کند، از اینکه خوب بازی می کند چقدر شاد است!

بازیگر بازی بودن بازیگریش را چقدر خوب می فهمد!


پی نوشت :


اگر کارگردان از بازیگر بخواهد که برای طبیعی شدن بازیش واقعا از ظالم کینه به دل بگیرد قطعا بازیگر سعی میکند کینه به دل بگیرد تا طبیعی تر بازی کند. ولی این کینه را برای ظالم بدست نیاورده بلکه برای کارگردان نفرت را درخودش ایجاد کرده. نه برای کارگردان هم نیست . نفرت را برای خودش ایجاد کرده تا بازیش دلنشین تر شود. شاید هم گاهی عشق را در خود ایجاد کند تا بازیش زیباتر شود.

خلاصه نه نفرتش ربطی به ظالم دارد و نه عشقش ربطی به معشوق
همه چیز برای خودش است.



نظرات  (۳)

بسی زیباااااااا

قشنگ بود اما از یک جاهاییش برداشت جبر میشه کرد:

او از بازیگری که نقش خیانتکار را بازی می کند دلگیر نمی شود و کینه نمی گیرد. هم چنین از دزد، از قاتل، از ظالم و ... 

 

پاسخ:
به نظرم این طور نیست
چون در متن اتفاقا به اختیار بازیگر تاکید شده است
این که بقیه بازیگران مجبور هستند یا مختار خیلی مهم نیست. مهم این است که هر کداک از ما بدانیم مختار هستیم.

مثلا داستان امام علی عمربن عبدود رو به یاد بیارید. امام صبر کردند تا عصبانیتشان فرو کش کند. یعنی نمی خواستند از روی کینه ی خودشان دشمن را نابود کنند. کمی صبر کردند تا با کینه ایکه خدا(کارگردان) خواسته بود او بکشند.

منظور من این بود.
سلام
جالب بود.
اجمالاً مرا به یاد فیلم "نمایش ترومن" انداخت.
پیشنهاد می‌کنم که اگر ندیدی ببینی، اگرچه از نظر مفهومی و محتوایی نقد‌های زیادی میشه به فیلم وارد کرد، ولی با کمی مسامحه شباهت زیادی به همین بحثی که مطرح کردی داره.
تفصیلاًش هم باشه برا بعد...!
پاسخ:
سلام
متاسفانه مثل شما شخصیت هنری نیستیم برادر
ولی چشم دستم رسید میبینم
من یزدم .اگر شما و رفقا هم یزد هستید هم رو ببینیم
یا علی

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی